LUPG

นและแสนไกล



...แต่พอลองมองรอบ กลับรุ้สึกเหมือนวนกลับมาที่ๆเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
...ยิ่งหนีเท่าไหร่ยิ่งเหมือนจะกลับที่เดิมอีกครั้งอีกครั้งและอีกครั้งจนฉัน
...รู้สึกไม่มั่นใจ รู้เหนื่อยถ้าหากนี่เป็นร่างกายแล้วคงไม่เท่าไหร่ร่างกาย
...ถึงมันจะแย่แค่ไหนก้ยังพอฝืนได้ แต่หากจิตใจกลับรู้สึกเหมือนน้ำใน
...กระติกเล็กๆใบนึงที่มีรอยรอยเล็กๆน้ำมันค่อยๆไหลออกและไม่อาจ
...หาที่เติมได้ให้เต็มดังเดิม ในชีวิตคนเรามีทางแยกมากมาย จนบาง
...ครั้งก้ไม่อาจแน่ใจได้ว่าทางไหนที่ถูกหรือผิด ทางไหนกันแน่ที่ดีกว่า
...แต่ก้ต้องเดินไปข้างหน้า ชีวิตคนเราเดิดมาเหมือนอยู่บนเขาสูงๆที่ไหน
...สักแห่งและเราก้เริ่มกลิ้งลงมาเรื่อยๆอย่างไม่มีวันหยุดจนกระทั่งวันที่กลิ้ง
...จนหมดแรงบางทีเราทำได้เพียงการรำพึงรำพันถึงเรื่องราวที่ได้เกิดขึ้นทั้ง
...สิ่งที่มีความสุขหรือทุกข์ บางครั้งเราอาจจะรำลึกจนไม่อาจแม้จะก้้าวต่อไปข้างหน้าได้
...แต่มันเป็นเช่นนั่นไม่ได้ คนเราเดินตามหาสิ่งที่ต้องการมากมายและไม่เคยหยุดหย่อน
...จนบางครั้งก้เหนื่อยจนเกินไปบางครา ฉันก้ได้นั่งดูผู้คนมากมายที่เดินสับสนและวุ่นวาย
...อยากจะเรียนรุ้และเข้าใจผู้คนต่างๆนาๆ















****คงมีที่ไหนสักแห่งให้ฉันได้หยุดพักเหมือนรถยนตร์ืี่ที่คอยวิ่งตามหาปั้มน้ำมันเผื่อวันที่น้ำมันจะหมดและมันคงจะทำมันไปเช่นเดิมซ้ำๆย้ำๆจนกว่ามันจะจากเราไป